Μιλώντας για την Ενδοκρινολογία & τον Διαβήτη

ΟΣΤΑ (ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ): Ανεπάρκεια της βιταμίνης D


Τι είναι η βιταμίνη D;

Η βιταμίνη D βοηθάει το σώμα να απορροφήσει το ασβέστιο. Η βιταμίνη D είναι σημαντική για να έχουν τα οστά δύναμη και υγεία. Η βιταμίνη ουσιαστικά είναι ορμόνη, γιατί σε φυσιολογικές συνθήκες η βιταμίνη D δημιουργείται στο δέρμα από το φως του ήλιου. Πολύ λίγες τροφές περιέχουν φυσική βιταμίνη D : ο κρόκος αυγού, ο σολωμός, οι σαρδέλες, το σκουμπρί, ο τόνος, ο μπακαλιάρος. Σε μερικές χώρες κυκλοφορεί γάλα ενισχυμένο με βιtαμίνη D. Μπορείτε να πάρετε βιταμίνη D και σε συμπλήρωμα διατροφής. Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν αρκετή ποσότητα από αυτή τη σημαντική βιταμίνη. Το δέρμα με το πέρασμα των χρόνων και της ηλικίας δημιουργεί λιγότερο βιταμίνη D. Επίσης η χρήση αντηλιακών  μειώνει την παραγωγή βιταμίνης D στο δέρμα.

Πόση βιταμίνη D χρειάζεται να παίρνουμε; Τι σημαίνει ανεπάρκεια και η έλλειψη βιταμίνης  D;

Η χαμηλή βιταμίνη D δημιουργεί πολλά προβλήματα υγείας. Η χαμηλή βιταμίνη D συχνά δεν δημιουργεί προβλήματα στην αρχή. Παρόλ'αυτά, η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια οστικής πυκνότητας, κατάγματα οστών, μυική αδυναμία και οστεοπόρωση. Η σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να προκαλέσει ραχίτιδα στα παιδιά και οστεομαλάκυνση στους ενήλικες. Αυτά τα δύο προβλήματα μπορούν να προκαλέσουν μαλακά, αδύναμα οστά και πόνο στους μυς και στα οστά. Σύμφωνα με μερικές μελέτες, η έλλειψη βιταμίνης D αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου και κάποιων άλλων προβλημάτων υγείας αλλά χρειάζονται και άλλες μελέτες για να αποδειχθούν αυτά.

Πότε χρειάζεται να μετρήσετε τη βιταμίνη D;

Όταν έχετε :

  • οστεοπόρωση
  • συχνές πτώσεις και είστε ηλικιωμένοι ή έχετε πάθει κατάγμα μετά από μικρό μη τραυματικό ατύχημα
  • χρόνια πάθηση του ήπατος ή των νεφρών
  • πρόβλημα απορρόφησης θρεπτικών συστατικών από το έντερο (κυστική ίνωση, νόσο Crohn ή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση για διόρθωση παχυσαρκίας, μετά από ακτινοβολία/ακτινοθεραπεία)
  • υπερπαραθυρεοειδισμό (πολύ παραθορμόνη στο αίμα, που είναι η ορμόνη που ελέγχει το επίπεδο ασβεστίου στο αίμα)
  • σαρκοείδωση, φυματίωση, ιστοπλάσμωση ή άλλες κοκκιωματώδους νόσους (ασθένειες με κοκκιώματα, δηλ. συλλογές από κύτταρα λόγω χρόνιας φλεγμονής)
  •  κάποια λεμφώματα (είδος καρκίνου του αίματος)
Επίσης, κινδυνεύουν να έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D:
  • Αυτοί που έχουν σκούρο δέρμα
  • Οι γυναίκες που εγκυμονούν ή θηλάζουν
  • Αυτοί που λάμβάνουν φάρμακα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της βιταμίνης D (φάρμακα για την επιληψία, αντιμηκυτιασιακά φάρμακα, γλυκοκορτικοειδή-κορτιζόνη, φάρμακα για το AIDS, χολεστηραμίνη-φάρμακο για χοληστερόλη)
  • τα άτομα που είναι παχύσαρκα (η βιταμίνη D αποθηκεύεται στο λίπος και "παγιδεύεται" εκεί)

Όταν έχετε ενοχλήσεις ύποπτες για ανεπάρκεια βιταμίνης D ή παράγοντες κινδύνου για ανεπάρκεια της βιταμίνης πρέπει να μιλήσετε με έναν ενδοκρινολόγο, το γιατρό που είναι ειδικός για τις ορμόνες και το μεταβολισμό των οστών. Ο ενδοκρινολόγος αν χρειάζεται θα σας κάνει εξέταση αίματος για να μετρήσει πόσο βιταμίνη D έχετε στο αίμα. Θα μετρήσει την 25-υδροξυβιταμίνη D στο αίμα. Αν τα επίπεδα της 25 υδρόξυβιτανμίνης D είναι κάτω από 20 ng/ml σημαίνει ότι έχετε ανεπάρκεια της βιταμίνης, δηλ. δεν έχετε αρκετή βιταμίνη. Ίσως χρειασθεί να μετρήσετε ξανά τη βιταμίνη D μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θεραπείας της ανεπάρκειας για να δείτε πόσο αποτέλεσμα έχει η θεραπεία.

Θεραπεία και πρόληψη της ανεπάρκειας της βιταμίνης D

Για να μην πάθετε ανεπάρκεια βιταμίνης D πρέπει αυξήσετε την ποσότητα βιταμίνης D που προσλαμβάνετε, ώστε τα επίπεδα της βιταμίνης D στο αίμα σας να είναι πάνω από 30 ng/ml. Επειδή είναι πολύ δύσκολο να πάρετε αρκετή βιταμίνη D από τις τροφές και δεν μπορείτε να καθήσετε στον ήλιο για υπερβολική ώρα για να μην πάθετε καρκίνο του δέρματος, η λύση είναι να παίρνετε συμπληρώματα με βιταμίνη D. Στα συμπληρώματα και στις τροφές με προσθήκη βιταμίνης D η βιταμίνη υπάρχει σε 2 μορφές, την D2 και την D3. Είναι και οι δύο αποτελεσματικές στις συνιστώμενες δόσεις, αν και μερικές μελέτες δείχνουν ότι η D3 μπορεί να είναι πιο ισχυρή.  Η βιταμίnη D κυκλοφορεί και πωλείται ως χάπια ή κάψουλες, μόνη ή σε συνδιασμό με άλλες βιταμίνες σε πολυβιταμινούχα συμπληρώματα ή σε συνδυασμό με ασβέστιο. Λαμβάνεται μία ή δύο φορές τη μέρα. Τα παιδιά με ελλειψη βιταμίνης D και κίνδυνιο ραχίτιδας χρειάζονται ενέσεις βιταμίνης D μερικές φορές το χρόνο. Η δόση της βιταμίνης D που θα σας δώει ο γιατρός σας εξαρτάται από την ηλικία σας, το πόσο χαμηλά είναι τα επίπεδα της βιταμίνης στο αίμα σας και από την αιτία της ανεπάρκειας. Τις περισσότερες φορές, ο γιατρός θα χαμηλώσει την αρχική δόση μετά τους πρώτους δύο μήνες θεραπείας και θα μείνετε σε δόση συντηρησης για όσο χρόνο χρειασθεί. Οι ευεργετικές δράσεις τις βιταμίνης D είναι πολλές στα άτομα με ανεπάρκεια βιταμίνης D: θα βελτιώσει τα οστά σας, την πυκνότητα και τη σύσταση τους, τη σύνθεση του σώματος (θα αυξήσει τη λεπτή μάζα του σώματος, δηλ, τους μυς), θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής και θα σας δώσει ευεξία. Η θεραπεία με βιταμίνη D είναι πολύ ασφαλής. Τα άτομα με χρόνια κοκκιωματώδη νόσο και λέμφωμα που λαμβάνουν βιταμίνη D μπορεί να έχουν πολύ υψηλό ασβέστιο στο /αιμα τους ή στα ούρα τους και για αυτό χρειάζονται συχνό έλεγχο των επιπέδων της βιταμίνης D και του ασβεστίου στο αίμα τους.

 

Απρίλιος 27th, 2013

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ : Βαριατρική χειρουργική και ορμόνες


Τι είναι η βαριατρική χειρουργική;

Η βαριατρική χειρουργική (βάρος + ιατρική) είναι το είδος της χειρουργικής επέμβασης που μπορεί να βοηθήσει τους παχύσρκους ανθρώπους να χάσουν πολύ βάρος. Υπάρχουν δύο τύποι βαριατρικής χειρουργικής:

  • Οι επεμβάσεις περιοριστικού τύπου, περιορίζουν την ποσότητα του φαγητού που μπορεί να χωρέσει στο στομάχι σας και έτσι μπορείτε να χορτάσετε ακόμη και μετά από ένα μικρό γεύμα.
  • Οι επεμβάσεις δυσαπορρόφησης μπορούν να ελαττώσουν τις θερμίδες και τα θρεπτικά συστατικά που απορροφά το σώμα σας.

Οι άνθρωποι καταφεύγουν σε αυτό το είδος της χειρουργικής επέμβασης, όταν έχουν δοκιμάσει να χάσουν βάρος με άλλους τρόπους χωρίς αποτέλεσμα και/ή όταν έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω της παχυσαρκίας. Η βαριατρική χειρουργική μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο ενδοκρινικό σας σύστημα, δηλ. στους αδένες και στις ορμόνες που παράγουν. Οι ορμονικές διαταραχές μπορούν να προκαλούν προβλήματα στο μεταβολισμό και στο ενεργειακό ισοζύγιο του σώματός σας, στην αναπαραγωγή, στη σωματική σας αύξηση και ανάπτυξη και στην αντίδραση σας στο στρες και στους τραυματισμούς. Η βαριατρική χειρουργική βέβαια μπορεί και να ευεργετήσει και να οφελήσει το ενδοκρινικό σύστημα. Το κάθε είδος επέμβασης έχει τους δικούς του κινδύνου και τα δικά του οφέλη.

Ποιες είναι λοιπόν οι βαριατρικές χειρουργικές επεμβάσεις;

Επεμβάσεις περιοριστικού τύπου

  • Ο γαστρικός δακτύλιος που τοποθετείται στην κορυφή του στομάχου και δημιουργεί μία μικρή σακούλα που μπορεί να χωρέσει μόνο μία μικρή ποσότητα φαγητού. Το μέγεθος του ανοίγματος που αφήνει το φαγητό να διέρχεται στο υπόλοιπο μέρος του στομάχου μπορεί να αλλάζει και προσαρμόζεται μετά της επέμβαση με την προσθήκη ή την αφαίρεση νερού στο ή από το δακτύλιο.
  • H γαστρεκτομή "sleeve" με την οποία κόβεται ένα μεγάλο μέρος του στομαχιού σχηματίζοντας ένα "μανίκι" ή σωλήνα σε σχήμα μπανάνας. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται πολύ το μέγεθος του στομαχιού.

Επεμβάσεις δυσαπορρόφησης

  • Η χολοπαγκρεατική παράκαμψη με δωδεκαδακτυλική μετάθεση  στην οποία αφαιρείται ένα μέρος από το στομάχι δημιουργώντας ένα μικρότερο στομάχι το οποίο ενώνεται με το τελικό μέρος του εντέρου παρακάμπτωντας το υπόλοιπο μέρος (δωδεκαδάκτυλο, νήστιδα). Με αυτόν τον τρόπο ελαττώνεται η απορρόφηση θερμίδων και θρεπτικών συστατικών.

Συνδυασμός επεμβάσεων

  • H Γαστρική παράκαμψη με τεχνική Roux-en-Y μειώνεται το μέγεθος του στομαχιού, δημιουργώντας ένα μικρό θύλακο ο οποίος ενώνεται με το τελικό τμήμα του εντέρου. Το άνω μέρος του εντέρου ενώνεται και αυτό με το τελικό μέρος δημιουργώντας ένα Υ.Με αυτόν τον τρόπο περιορίζεται η χωρητικότητα του στομάχου και ταυτόχρονα ελαττώνεται η απορροφηση θερμίδων και θρεπτικών συστατικών.

Ποια είναι όμως τα οφέλη από μία βαριαρική χειρουργική επέμβαση  και από την απώλεια βάρους που ακολουθεί στο ενδοκρινικό σύστημα, δηλ. στις ορμόνες και στο μεταβολισμό;

  • Διαβήτης τύπου 2: Βελτιώνεται ή θεραπεύεται.
  • LDL (κακιάς) χοληστερόλη και τα τριγυκερίδια: Μειώνονται.
  • HDL (καλή) χοληστερόλη: Αυξάνει.
  • Σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών: Ελαττώνονται τα συμπτώματα και οι επιπλοκές, δηλ. οι ανωμαλίες της περιόδου, η υπογονιμότητα και ο διαβήτης.
  • Γονιμότητα στις γυναίκες: Βελτιώνεται .
  • Tεστοστερόνη στους άνδρες: Αυξάνει.
  • Ψηλή αρτηριακή πίεση: Βελτιώνεται ή διορθώνεται .

Ποια προβλήματα μπορεί να προκαλέσει η βαριατρική χειρουργική στο ενδοκρινικό σύστημα, δηλ. στις ορμόνες και στο μεταβολισμό;

Ο κίνδυνος για το ενδοκρινικό σύστημα από τις επεμβάσεις περιοριστικού τύπου είναι μικρός. Τα προβλήματα από τις επεμβάσεις δυσαπορρόφησης είναι τα εξής:

  • Ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών - η μηδενική σχεδόν απορρόφηση πρωτεινών μπορεί να προκαλέσει οιδήματα, διάρροια, δυσκολία στην αναπνοή και καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Ανεπάρκεια ιχνοστοιχείων και βιταμινών, που είναι απαραίτητα για πολλές λειτουργίες του σώματος.
  • Ανεπάρκεια βιταμίνης D και ασβεστίου που μπορεί να προκαλέσει νόσο στων οστών και οστεοπόρωση.
  • Υπογλυκαιμίες, δηλ. χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
  • Ανεπάρκεια βιταμινών που μπορεί να προκαλέσει περιφερική νευροπάθεια (βλάβη των νεύρων στα πόδια 'η στα χέρια, πόνο, μουδιάσματα).

Πολλά από αυτά τα αποτελέσματα της βαριατρικής χειρουργικής αναπτύσσονται και εμφανίζονται ακόμη και πολλά χρόνια μετά την επέμβαση. Για να μην εμφανιστούν αυτές οι επιπλοκές, πρέπει να λαμβάνετε αρκετές πρωτείνες με την τροφή σας και συμπληρώματα βιταμινών και ιχνοστοιχείων για το υπόλοιπο της ζωής σας. Οι βαριατρικές επεμβάσεις έχουν μάλλον και επιπτώσεις και σε άλλα ορμονικά συστήματα που είναι ακόμη υπό διερεύνηση.

Πρέπει να μιλήσετε με το χειρουργό σας για τους διάφορους τύπους βαριατρικής επέμβασης ώστε να αποφασίσετε ποια είναι η πιο κατάλληλη για σας. Να έχετε υπόψη σας ότι και μετά την επέμβαση θα πρέπει να προσέχετε τη διατροφή σας και να κάνετε σωματική άσκηση για να μην πάρετε ξανά βάρος.  Αν έχετε ανησυχίες για θέματα ορμονών και μεταβολισμού μετά την επέμβαση να μιλήσετε με τον ενδοκρινολόγο σας και το χειρουργό σας.

Απρίλιος 6th, 2013

Παραθυρεοειδείς αδένες/ μεταβολισμός ασβεστίου: Πρωτοπαθής Υπερπαραθυρεοειδισμός


Τι είναι οι παραθυρεοειδείς αδένες; Τι είναι ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός;

Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι 4 αδένες που έχουν μέγεθος φακής, βρίσκονται στο λαιμό και παράγουν μία ορμόνη που ονομάζεται παραθορμόνη (PTH). Στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό (ΠΥΠ), ένας παραθυρεοειδής αδένας είναι υπερδραστήριος  και παράγει πάρα πολύ ποσότητα παραθορμόνης. Η πάρα πολύ παραθορμόνη κάνει πιο πολύ ασβέστιο να βγαίνει από τα οστά και έτσι ανεβαίνουν τα επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα και στα ούρα πάνω από το φυσιολογικό. Με τον καιρό, αυτό μπορεί να δημιουργήσει οστεοπόρωση (αδύναμα οστά που σπάζουν εύκολα), πέτρες στα νέφρα και μείωση της λειτουργίας των  νεφρών.

Ποιες είναι οι αιτίες του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού;

Τις πιο πολλές φορές ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός (ΠΥΠ) οφείλεται σε ένα αδένωμα, όπως ονομάζεται, σε κάποιο παραθυρεοειδή αδένα, δηλ. ένα καλοήθη όγκο. Ένα αδένωμα κάνει τον αδένα να υπερλειτουργεί και να παράγει περισσότερη παραθορμόνη (PTH). Σπάνια, και οι τέσσερεις οι παραθυρεοειδείς αδένες διογκώνονται και παράγουν πολύ PTH. Μερικές φορές ο ΠΥΠ οφείλεται σε φάρμακα (θειαζιδικά διουρητικά ή λίθιο) και πολύ σπάνια οφείλεται σε γεννητική διαταραχή ή καρκίνο του παραθυρεοεειδούς αδένα. Ο ΠΥΠ είναι πιο συχνός στις γυναίκες μετά τα 50 έτη.

Πως γίνεται η διάγνωση του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού;

Η διάγνωση του ΠΥΠ γίνεται συχνά όταν βρεθούν στις εξετάσεις αίματος υψηλά επίπεδα ασβεστίου και PTH. Όταν βρεθεί ΠΥΠ, μπορούν να γίνουν περισσότερες εξετάσεις για πιθανές επιπλοκές, όπως:

  • Εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί πόσο καλά λειτουργούν τα νεφρά.
  • Μέτρηση των επιπέδων του ασβεστίου στα ούρα για να ελεγχθεί η νεφρική λειτουργία.
  • Υπέρηχο ή αξονική τομογραφία για να βρεθεί να υπάρχουν λίθοι στα νεφρά.
  • Μέτρηση της βιταμίνης D για να διαπιστωθεί αν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επηρρεάζουν τον ΠΥΠ.
  • Μέτρηση της οστικής πυκνότητας για να βρεθεί να υπάρχει οστεοπόρωση.
  • Γεννητικός έλεγχος σε μερικές περιπτώσεις για σπάνιες μορφές της κατάστασης.
Πως θεραπεύεται ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός;

Αν ο ασθενής είναι κάτω των 50 ετών, συστήνεται χειρουργική αφαίρεσητου αδενώματος ή των διογκωμένων παραθυρεοειδών αδένων, γιατί είναι πιθανό οι νέοι ασθενείς να αναπτύξουν επιπλοκές αν μείνουν χωρίς αντιμετώπιση. Χειρουργική αφαίρεση συστήνεται και στα άτομα με οστεοπόρωση ή λίθους στα νεφρά, ψηλά επίπεδα ασβεστίου (πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο) ή διαταραγμένη νεφρική λειτουργία.

Αν ο ασθενής δεν έχει συμπώματα ή επιπλοκές, ο ενδοκρινολόγος μπορεί να συστήσει συχνή παρακολούθηση αντί για επέμβαση. Πρέπει να γίνεται συχνά μέτρηση των επιπέδων ασβεστίου, έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας και μέτρηση της οστικής πυκνότητας. Ο ενδοκρινολόγος μπορεί να συνταγογραφήσει και φάρμακα, όπως:

  • Ασβεστιομιμητικά, φάρμακα που κάνουν το σώμα να παράγει λιγότερη PTH, βοηθώντας να χαμηλώσουν τα επίπεδα ασβεστίου.
  • Διφωσφονικά, φάρμακα που βοηθούν τα οστά να είναι γερά διατηρώντας το ασβέστιο μέσα στα οστά.
Η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ επιτυχημένη σε ανθρώπους με ΠΥΠ και θεραπεύει την κατάσταση. Σε αυτούς στους οποίους δεν συστήνεται επέμβαση συχνοί έλεγχοι και φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν να ελέγχονται τα συμπτώματα και να μειώνονται οι επιπλοκές.

Μάρτιος 24th, 2013

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ: Νόσος Graves


Η νόσος Graves είναι αυτοάνοση νόσος. Το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού σας κάνει επίθεση στο θυρεοειδή σας, τον κάνει να διογκωθεί και να παράγει μεγάλη ποσότητα θυρεοειδκών ορμονών (η κατάσταση αυτή ονομαζεται υπερθυρεοειδισμός). Η νόσος Graves είναι πιο συχνή στις γυναίκες 20 - 50 ετών με οικογενειακό ιστορικό νόσου του θυρεοειδούς.

Αν έχετε νόσο Graves έχετε τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού, διόγκωση του θυρεοειδούς (βρογχοκήλη) που μπορεί να είναι και οπτικά εμφανής, ερεθισμό των ματιών. Στη νόσο Graves μπορεί να έχετε πρήξιμο πίσω από τα μάτια που προκαλεί ενόχληση στα μάτια και εξόφθαλμο. Αυτή η σπάνια σχετικά κατάσταση λέγεται οφθαλμοπάθεια Graves. Οι ασθενείς με νόσο Graves που δεν παίρνουν θεραπεία κινδυνεύουν να πάθουν αρρυθμία, καρδιακή ανεπάρκεια και οστεοπόρωση. Επίσης, οι έγκυες γυναίκες με μη ελεγχόμενη νόσο Graves έχουν αυξημένο κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και χαμηλού βάρους γέννησης του νεογνού.

Ο ενδοκρινολόγος θα κάνει εξετάσεις αίματος για να μετρήσει τα επίπεδα της TSH και της Τ4 στο αίμα. Στη νόσο Graves η TSH είναι πολύ χαμηλή και η Τ4 ψηλή. Μια άλλη χρήσιμη εξέταση είναι η δοκιμασία πρόσληψης ραδιενεργού ιωδίου. Ο ασθενής λαμβάνει μια κάψουλα ιωδίου από το στόμα. Στη συνέχεια γίνεται μέτρηση του ποσού του ραδιενεργού ιωδίου που προσλαμβάνει ο θυρεοειδής. Στη νόσο Graves το ποσοστό πρόσληψης του ραδιενεργού ιωδίου είναι πολύ ψηλό. Αυτό συμβαίνει γιατί ο θυρεοειδής χρησιμοποιεί ιώδιο για να φτιάξει τις θυρεοειδικές ορμόνες και στον υπερθυρεοειδισμό χρησιμοποιεί περισσότερο ιώδιο.

Για τον έλεγχο και την αντιμετώπιση της νόσου Graves υπάρχουν 3 επιλογές θεραπείας:

  1. Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα. Αυτά μειώνουν την παραγωγή ορμονών από το θυρεοειδή.  Φάρμακο πρώτης επιλογής είναι η μεθιμαζόλη (UNIMAZOL, THYROSTAT). Το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης πρώτη επιλογή είναι η προπυλθειουρακίλη (PROTHURIL). Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα δεν θεραπεύουν τον υπερθυρεοειδισμό αλλά μπορούν να ελέγχουν την κατάσταση αν και δεν χρησιμοποιούνται συνήθως για διαστήματα πάνω από 2 χρόνια.
  2. Οι β-αναστολείς (ατενολόλη, προπανολόλη: TENORMIN, INDERAL) μπορούν να ελέγχουν πολλά συμπτώματα, ιδιαίτερα τον καρδιακό ρυθμό, το τρέμουλο και το άγχος αλλά δεν μπορούν να θεραπεύσουν την ασθένεια γιατί ο θυρεοειδής συνεχίζει να παράγει πολλές θυρεοειδικές ορμόνες.
  3. Το ραδιενεργό ιώδιο θα θεραπεύσει το πρόβλημα του θυρεοειδούς, αλλά συνήθως προκαλεί οριστική καταστροφή του θυρεοειδούς. Μάλλον θα χρειαστεί να λαμβάνετε χάπι θυρεοειδικής ορμόνης για το υπόλοιπο της ζωής σας για να έχετε φυσιολογικά επίπεδα ορμονών. Η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα της οφθαλμοπάθειας αλλά συχνά μπορεί να αντιιμετωπιστεί με στεροειδή (κορτιζονούχα) φάρμακα (πρεδνιζόνη, PREZOLON).
  4. Η χειρουργική επέμβαση αφαιρεί το θυρεοειδή (θυρεοειδεκτομή). Είναι μία οριστική λύση αλλά μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους παραθυρεοειδείς αδένες  (οι οποίοι ελέγχουν το μεταβολισμό του ασβεστίου στο σώμα) και στα νεύρα του λάρυγγα. Η χειρουργική επέμβαση συστήνεται όταν ούτε τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα ούτε το ραδιενεργό ιώδιο είναι κατάλληλες θεραπείες.

Είναι πολύ σημαντικό για να αποφύγετε τις επιπλοκές να βρεθεί και να θεραπευτεί η νόσος Graves έγκαιρα. Ένας ενδοκρινολόγος, ένας γιατρός εξειδικευμένος σε διαταραχές των ορμονών, μπορεί να διαγνώσει και να θεραπεύσει την κατάσταση σας. Να λαμβάνετε τα φαρμακά σας όπως σας έχει συμβουλεύσει ο γιατρός και να ακολουθείτε το πρόγραμμα των επισκέψεων στο γιατρό που θα σας επιτρέψει να παρακολούθείτε τη καταστασή σας. Αν παρατηρήσετε αλλαγές στα συμπτώματα σας, να μιλήσετε με το γιατρό σας για να αλλάξει αν χρειάζετε τη δόση ή το είδος της θεραπείας σας.

Μάρτιος 3rd, 2013

ΓΥΝΑΙΚΑ (ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ) : Στειρότητα/υπογονιμότητα στη γυναίκα


Στειρότητα είναι η αδυναμία ενός σεξουαλικά ενεργού ζευγαριού που δεν χρησιμοποιεί μέθοδο αντισύλληψης ή προφυλακτικό, να επιτύχει εγκυμοσύνη μετά από ένα χρόνο προσπαθειών. Το 40 % των περιπτώσεων περίπου οφείλεται σε προβλήματα της γυναίκας, το 30% των περιπτώσεων οφείλεται σε προβλήματα του άνδρα, το 20% σε συνδυασμό και των δύο, και στο 10% η αιτία είναι άγνωστη.

Στειρότητα στη γυναίκα θα προκύψει αν δεν μπορεί να αναπτυχθεί ωάριο στις ωοθήκες της ή αν δεν ελευθερώνεται κάθε μήνα ένα ωάριο στη σάλπιγγα (δηλ. αν δεν έχει ωορρηξία) ή αν το σπέρμα  του άνδρα δεν μπορεί να γονιμοποιήσει το ωάριο μέσα στη σάλπιγγα ή αν το γονιμοποιημένο ωάριο δεν μπορεί να μεταφερθεί μέσα στη σάλπιγγα και να εμφυτευθεί στην επιφάνεια της μήτρας.

Σχεδόν μία στις τέσσερις γυναίκες με στειρότητα έχει πρόβλημα ωορρηξίας.  Το πρόβλημα ωορρηξίας μπορεί να οφείλεται σε διαταραχή των ορμονών FSH ( Θυλακιοτρόπος ορμόνη ) ή LH ( Ωχρινοτρόπος ορμόνη), σε βλάβη του υποθαλάμου ή της υπόφυσης ( όπου παράγονται η FSH και η LH ), σε όγκους της υπόφυσης, σε νευρογενή ανορεξία ή πολύ λίγο σωματικό βάρος και σε παχυσαρκία. Άλλες ορμονικές διαταραχές  που μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα στην ωορρηξία είναι  τα προβλήματα του θυρεοειδούς ( Υπερ- και Υποθυρεοειδισμός ), ο Διαβήτης, το Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, η Πρώιμη Ωοθηκική Ανεπάρκεια και πολύ περιστασιακά το Σύνδρομο Cushing. Επίσης, η γονιμότητα της γυναίκας μπορεί να επηρεαστεί από την ηλικία ( όσο μεγαλύτερη ηλικία τόσο μικρότερος ο αριθμός και χειρότερη η ποιότητα των ωαρίων ), από προβλήματα του γεννητικού συστήματος (απόφραξη ή βλάβη των σαλπίγγων, ενδομητρίωση, ινομυώματα μήτρας, επιπλοκές επέμβασης ή λοίμωξης ), από σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες ( γονόρροια, χλαμύδια ), από νεφροπάθεια, HIV/AIDS, δρεπανοκυτταρική αναιμία, από το κάπνισμα, το αλκοόλ, ναρκωτικές ουσίες, από φάρμακα ( αντικαταθλιπτικά, ηρεμιστικά, υπνωτικά, αναστολείς διαύλων ασβεστίου, χημειοθεραπευτικά ), από έκθεση σε ακτινοβολία, τοξικές ουσίες.

Για να βρει ο γιατρός την αιτία της στειρότητας θα πρέπει να πάρει ιστορικό για διαταραχή στην περίοδο, για ασθένειες και χειρουργικές επεμβάσεις, για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, για φάρμακα ή τοξικές ουσίες. Θα πρέπει επίσης, να εξέταση του γεννητικού συστήματος για να επιβεβαιωθεί ότι ο κόλπος, η μήτρα και οι ωοθήκες είναι φυσιολογικά και θα πρέπει να γίνουν και εξετάσεις αίματος για να μετρηθούν τα επίπεδα των ορμονών. Επιπλέον, θα χρειασθεί να γίνει και ανάλυση σπέρματος ( σπερμοδιάγραμμα ) και εξέταση του άνδρα συντρόφου. Τέλος, αν χρειασθεί θα γίνουν και πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.

Η αντιμετώπιση της στειρότητας στη γυναίκα μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: με φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση που θα αποκαταστήσουν τη γονιμότητα ή με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Πάντως, ο τρόπος αντιμετώπισης εξαρτάται από την αιτία, από τη χρονιότητα της κατάστασης και από την ηλικία της γυναίκας. Η πρώτη θεραπευτική επιλογή για τις γυναίκες με προβλήματα ωορρηξίας είναι τα φάρμακα κιτρική κλομιφαίνη ή ενέσεις ορμονών FSH και LH. Αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε συνδυασμό με ενδομήτρια σπερματέγχυση, δηλ. απευθείας τοποθέτηση σπέρματος μέσα στη μήτρα. Όταν η αιτία της στειρότητας είναι απόφραξη των σαλπίγγων ή ενδομητρίωση η χειρουργική επέμβαση είναι καλή επιλογή. Οι μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής περιλαμβάνουν τη δωρεά ωαρίου ή εμβρύου, την εξωσωματική γονιμοποίηση και την IntraCytoplasmic Sperm Injection ( ICSY) ή μικρογονιμοποίηση.

Αν λοιπόν, εσύ και ο/η σύντροφό σου δεν μπορείτε να συλλάβετε και να αποκτήσετε παιδί, θα πρέπει να εξετασθείτε και οι δύο. Ένας ενδοκρινολόγος αναπαραγωγής μπορεί να συμβάλλει στη διάγνωση και στη θεραπεία.

Μάρτιος 3rd, 2013

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece License.
Κατασκευή ιστοσελίδων | i-magic Web Media Studio Κατασκευή ιστοσελίδων i-magic