Μιλώντας για την Ενδοκρινολογία & τον Διαβήτη

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ: Υποθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη


Τι μπορεί να προκαλέσει υποθυρεοειδισμό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Η πιο σημαντική αιτία είναι η ανεπάρκεια ιωδίου στη διατροφή. Επιπλέον, η ανάγκες της γυναίκας σε ιώδιο αυξάνουν στην εγκυμοσύνη και κατά τη γαλουχία (όταν θηλάζει). Ίσως, οι γυναίκες χρειάζονται ιώδιο κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας. Αν η πρόσληψη του ιωδίου είναι επαρκής, η ασημαντικότερη αιτία υποθυρεοειδισμού στην εγκυμοσύνη είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto (αυτοάνοση νόσος: το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει αντισώματα που κάνουν επίθεση στο θυρεοειδή και τον καταστρέφουν). Πιο σπάνια αιτίες υποθυρεοειδισμού είναι πορηγούμενη ολική θυρεοειδεκτομή (ολική χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς) ή προηγούμενη θεραπεία για υπερθυρεοειδισμό.

Γιατί είναι σημαντικό να έχετε φυσιολογικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα κατά την εγκυμοσύνη;

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβαίνουν σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα ακόμη και  σε γυναίκες χωρίς πρόβλημα ή διαταραχή στο θυρεοειδή. Οποιοδήποτε πρόβλημα θυρεοειδούς στη μητέρα μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στην εξέλιξη της εγκυμοσύνης και την ανάπτυξη του εμβρύου. Στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης το έμβρυο δεν έχει ακόμη δικό του θυρεοειδή και οι ανάγκες του σε θυρεοειδικές ορμόνες καλύπτονται αποκλειστικά από τις θυρεοειδικές ορμόνες της μητέρας. Αν η μητέρα, λοιπόν, είναι υποθυρεοειδική το πρώτο τρίμηνο, υποθυρεοειδικό θα είναι και το έμβρυο σε αυτήν τη χρονική περίοδο που είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη του εγκεφάλου του. Ο υποθυρεοειδισμός της μητέρας μπορεί να έχει πολύ αρνητική επίδραση στην νοητική ανάπτυξη του νεογνού. Επιπλέον, ο υποθυρεοειδισμός στη μητέρα αυξάνει τον κίνδυνο αποβολής ή πρόωρου τοκετού.

Ποιες γυναίκες πρέπει να ελέγχονται για διαταραχή του θυρεοειδούς πριν την εγκυμοσύνη;

Οι γυναίκες με ατομικό ή/και οικογενειακό ιστορικό νόσου του θυρεοειδούς ή αυτοάνοσης ασθένειας (διαβήτης τύπου 1, ρευματοειδή αρθρίτιδα, κ.α.) , οι γυναίκες με συμπτώματα υποθυρεοειδσμού, οι γυναίκες με ιστορικό αποβολής ή πρόωρου τοκετού. Αυτές οι γυναίκες πρέπει να μετρήσουν την TSH στο αίμα τους. Στις γυναίκες οι οποίες δεν έχουν συμπτώματα αλλά είναι υποθυρεοειδικές, ο υποθυρεοειδισμός δυστυχώς μπορεί να βρεθεί μόνο αν αρχίσει η εγκυμοσύνη.

Αν μία γυναίκα έχει υποθυρεοειδισμό πρέπει να μετρήσει τις θυρεοειδικές της ορμόνες πριν ακόμη συλλάβει. Μπορεί να χρειασθεί αύξηση της δόσης θυροξίνης που παίρνει πριν μείνει έγκυος. Αν σε μία γυναίκα βρεθεί υποθυρεοειδισμός πριν θελήσει να κάνει παιδί, θα πρέπει να αρχίσει θεραπεία για να γίνουν φυσιολογικά τα επίπεδα των ορμονών της στο αίμα πριν μείνει έγκυος. Όταν μία υποθυρεοειδική γυναίκα μείνει έγκυος, η δόση της θυροξίνης που παίρνει πρέπει να αυξηθεί μέχρι 50 % τις πρώτες 8 εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Μετά τον τοκετό συνήθως πρέπει να επιστρέψει στη δόση που έπαιρνε πριν την εγκυμοσύνη.

Επίσης, ένα ποσοστό κάτω από 10 % των γυναικώνπρόβλημα  μπορεί να έχει πρόβλημα στο θυρεοειδή μετά τον τοκετό (τον πρώτο χρόνο μετά τον τοκετό).Αυτό λέγεται θυρεοειδίτιδα λοχείας και έχει δύο φάσεις, μία πρώτη φάση υπερθυρεοειδισμού που διαρκεί μερικούς μήνες και μία δεύτερη φάση υποθυρεοειδισμού που μπορεί να γίνει και μόνιμη.

Είναι σημαντικό για εσάς που έχετε υποθυρεοειδισμό πριν, κατα τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη να σας παρακολουθεί τακτικά ενδοκρινολόγος, να ακολουθείτε τις οδηγίες του και να παιρνετε τη θυροξίνη σας κανονικά κατά τη διάρκεια της κύησης και ενώ θηλάζετε.

Μάρτιος 2nd, 2013

ΘΥΡΕΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ: Θυρεοειδίτιδα λοχείας (θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό)


Η θυρεοειδίτιδα λοχείας είναι μια φλεγμονή του θυρεοειδούς που συμβαίνει στο 5 % των γυναικών που έχουν γεννήσει τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννα. Έχει μία πρώτη φάση υπερθυρεοειδισμού και μία δεύτερη φάση υποθυροειδισμού. Στην πρώτη φάση του υπερθυρεοειδισμού που διαρκεί 2-4 μήνες, ο θυρεοειδής καταστρέφεται και απελευθερώνονται στο αίμα σε μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικές ορμόνες ( Τ3 και Τ4) με αποτέλεσμα επιτάχυνση του μεταβολισμού, αύξηση των καύσεων. Σε αυτή τη φάση ο ασθενής μπορεί να έχει ταχυπαλμία, νευρικότητα, εύκολη κούραση, πολύ εφίδρωση, ξαφνική απώλεια βάρους και δυσανεξία στη ζέστη. Μετά την πρώτη φάση, ο θυρεοειδής μπορεί να γίνει φυσιολογικός ξανά ή να αρχίσει η δεύτερη φάση του υποθυρεοειδισμού που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και ένα χρόνο. Σε αυτή τη φάση ο θυρεοειδής δεν παράγει αρκετές ορμόνες, ο μεταβολισμός και οι καύσεις επιβραδύνουν. Σε αυτή τη φάση ο ασθενής μπορεί να έχει βρογχοκήλη ( διόγκωση του θυρεοειδούς ), ατονία, εύκολη κούραση, τριχόπτωση, αύξηση βάρους, ξηρό δέρμα, εύθραυστα νύχια, δυσανεξία στο κρύο. Ένα μικρό ποσοστό των γυναικών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό και χρειάζονται θεραπεία για πάντα. Η θυρεοειδίτιδα λοχείας είναι αυτοάνοση ασθένεια, δηλ. οφείλεται σε επίθεση του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος σας στο θυρεοειδή, γι' αυτό είναι πιο πιθανό να την πάθουν γυναίκες έχουν ξαναπάθει θυρεοειδίτιδα λοχείας σε πορηγούμενη εγκυμοσύνη ή έχουν άλλη ασθένεια του θυροειδούς ( ή υπάρχει στην οικογένεια τους ) ή έχουν άλλη αυτοάνοση ασθένεια όπως η ρευματοειδή αρθρίτιδα ή ο διαβήτης τύπου 1.

Σε γυναίκες με συμπτώματα ύποπτα για θυρεοειδίτιδα όπως τα παραπάνω ο ενδομρινολόγος πρέπει να παραγγείλει εξετάσεις αίματος για να μετρήσει την TSH, την Τ4, την Τ3 και τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα και να συστήσει, αν η γυναίκα δεν θηλάζει, καθήλωση ραδιενεργού ιωδίου που μπορεί να ξεχωρίσει αυτήν την θυρεοειδίτιδα από άλλες ασθένειες του θυρεοειδούς.

Στην πρώτη φάση της θυρεοειδίτιδας οι ασθενείς γενικά δεν χρειάζονται φάρμακα. Μερικές φορές χρειάζονται να πάρουν φάρμακα για μειώσουν την ταχυπαλμία και τη νευρικότητα που νιώθουν. Στη δεύτερη φάση μπορεί να χρειαζεται να πάρει η ασθενής θυροξίνη ( ένα φάρμακο που είναι η ίδια ουσία με την ορμόνη Τ4 που παράγει ο θυρεοειδής ). Αυτήν την αγωγή η ασθενής μπορεί να χρειάζεται να την παίρνει για πολλά χρόνια αν ο υποθυρεοειδισμός γίνει πιο μόνιμος.

Αν λοιπόν, τους πρώτους μήνες μετά τη γέννα νιώσετε κάποια από τα συμπτώματα που αναφέρονται πιο πάνω πρέπει να μιλήσετε σε έναν ενδοκρινολόγο  για να βρει τι έχετε, να σας δώσει φάρμακο αν έχετε ενοχλητικά συμπτώματα ή αν αναπτύξετε υποθυρεοειδισμό.

Μάρτιος 2nd, 2013

ΔΙΑΒΗΤΗΣ (ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ) : Διαβήτης και άσκηση


Λίγα λόγια για το διαβήτη...

Η γλυκόζη (σάκχαρο) στο σώμα παράγεται κυρίως από τις τροφές που τρώτε και λιγότερο από το ίδιο το σώμα (συκώτι). Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται στο πάγκρεας (αδένας που βρίσκεται πίσω από το στομάχι) και η δουλεία της είναι να βάζει τη γλυκόζη από το αίμα μέσα στα κύτταρα. Μέσα στα κύτταρα η γλυκόζη χρησιμοποιείται ως καύσιμο για την παραγωγή ενέργειας. Διαβήτης είναι μια κατάσταση στην οποία δεν παράγεται αρκετή ινσουλίνη στο σώμα ή δεν δουλεύει αρκετά και το αποτέλεσμα είναι να μην μπαίνει το σάκχαρο στο κύτταρα και να αυξάνουν πολύ τα επίπεδα του στο αίμα. Αν το σάκχαρο μείνει σε ψηλά επίπεδα για πολλά χρόνια δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στα αγγεία, στην καρδιά, στα νεύρα, στα νεφρά, στα μάτια και πρόωρος θάνατος.

...για την άσκηση

Όταν κάνετε άσκηση, μειώνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη, δηλ. αυξάνει η δράση της στα κύτταρα, άρα χρειάζεται λιγότερη ινσουλίνη για να ελέγχετε το σάκχαρό σας. Η καθημερινή άσκηση λοιπόν είναι το καλύτερο φάρμακο που έχετε για να ελέγχετε το διαβήτη σας.

Η άσκηση κάνει πολλά καλά στον οργανισμό σας. Χαμηλώνει το σάκχαρο αίματος, την αρτηριακή πίεση και τη χοληστερόλη, κάνει καλό στην κυκλοφορία του αίματος, σας βοηθάει να χάσετε βάρος και εμποδίζει να βάλετε κιλά, δυναμώνει την καρδιά, τους μυς και τα οστά, βελτιώνει τη φυσική σας κατάσταση και αντοχή, τη διάθεση σας και τη λειτουργία του μυαλού, ελαττώνει το στρες. Τέλος, μειώνει τις ανάγκες σας για ινσουλίνη και αντιδιαβητικά φάρμακα.

Πριν αρχίσετε ένα πρόγραμμα σωματικής άσκησης ο γιατρός σας θα πρέπει να εξετάσει την καρδιά σας, τα νεφρά σας, τα πόδια σας και το νερικό σας σύστημα για να δει ποιες ασκήσεις απαγοερεύεται να κάνετε και ποιες είναι κατάλληλες για σας.  Αρχίστε να ασκείστε αργά και ήπια για συνηθίσει το σώμα σας. Αρχίστε με 15  λεπτά περπάτημα έξω από το σπίτι ή σε διάδρομο. Σταδιακά προσθέτετε μερικά λεπτά περπάτημα κάθε εβδομάδα. Όταν το σώμα σας συνηθίσει το περπάτημα προσθέστε και άλλες καινούργιες δραστηριότητες, όπως ποδηλασία, κολύμπι, χορός, τρέξιμο ή μαθήματα αερόμπικ.

Διαβήτης και άσκηση...

Αν κάνετε ινσουλίνη ή λαμβάνετε φάρμακα που ρίχνουν το σάκχαρο (σουλφονυλουρίες) καλό είναι να μετράτε το σάκχαρό σας πριν και μετά την άσκηση. Η άσκηση αυξάνει την ευαισθησία του σωματός σας στην ινσουλίνη και μπορεί να προκαλέσει υπεργλυκαιμίες και υπογλυκαιμίες. Αν ελέγχετε το σάκχαρό σας τακτικά θα αποφύγετε αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις. Ο φόβος για αυτές τις καταστάσεις δεν πρέπει να  είναι δικαιολογία για να μην κάνετε άσκηση. Καθώς ασκείστε όλο και περισσότερο, η δόση κάποιων φαρμάκων που λαμβάνετε πρέπει να μειωθεί γιατί η άσκηση ρίχνει το σάκχαρο.

Αν το σάκχαρο σας πριν την άσκηση είναι πάνω από 300 mg/dl μην κάνετε άσκηση καλύτερα, γιατί  το επίπεδο του σακχάρου μπορεί να γίνει πιο ψηλό. Αν το σάκχαρο πριν την άσκηση είναι κάτω από 100 mg/dl φάτε κάτι πριν κάνετε την άσκηση.

 

Μάρτιος 2nd, 2013

ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ: Οστεοπόρωση στους άνδρες


Οστεοπόρωση μπορεί να έχετε χωρίς να το γνωρίζετε γιατί δεν έχει δώσει ακόμη ενοχλήματα ή συμπτώματα. Οστεοπόρωση είναι μία ασθένεια στην οποία τα οστά γίνοντα πιο αδύναμα και μπορεί να σπάζουν ή να παθαίνουν κάταγμα πιο εύκολα.   . Μέχρι την ηλικία των 30 ετών το σώμα σας φτιάχνει αρκετό καινούργιο οστό για να αντικαταστήσει αυτό που το σώμα σας έχει διασπάσει ( οστικός μεταβολισμός ). Το σώμα σας αποκτά τη μεγαλύτερη οστική μάζα και πυκνότητα μεταξύ των 30 και 35 ετών. Στη συνέχεια, η οστική μάζα μειώνεται. Οστεοπόρωση αναπτύσσεται όταν το σώμα σας δεν μπορεί να αντικαταστήσει το οστό τόσο γρήγορα όσο το διασπά. Η μεγάλη απώλεια οστού ( οστεοπόρωση ) μπορεί να οδηγήσει σε κατάγματα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως αναπηρία και πρόωρος θάνατος. Η οστεοπόρωση δεν είναι ασθένεια μόνο των γυναικών, αλλά τουλάχιστον 20 % των ασθενών με οστεοπόρωση είναι άνδρες. Τα κατάγματα συμβαίνουν πιο συχνά στο ισχίο, στη σπονδυλική στήλη και στον καρπό και μπορούν να μειώσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και να οδηγήσουν σε πρόωρο θάνατο. Οι άνδρες παθαίνουν πιο σπάνια σε σχέση με τις γυναίκες οστεοπόρωση αλλά τα κατάγματα που παθαίνουν είναι πιο σοβαρά, πιο επικίνδυνα και πιο θανατηφόρα.

Παράγοντες κινδύνου. Ποιοι άνδρες κινδυνεύουν να πάθουν οστεοπόρωση και ποιοι χρειάζονται έλεγχο ;

  • Αυτοί που είναι πάνω από 70 ετών.
  • Έχουν πάθει ήδη κάταγμα μετά τη ηλικία των 50 ετών ή κάποιο μέλος της οικογένειας τους ή οι γονείς τους έχουν οστεοπόρωση ή έχουν πάθει κάταγμα.
  • Οι λεπτόσωμοι και λιποβαρείς.
  • Αυτοί που είχαν καθυστερημένη εφηβεία.
  • Αυτοί που καπνίζουν.
  • Αυτοί που πίνουν πολύ αλκοόλ.
  • Αυτοί που δεν ασκούνται σωματικά.
  • Αυτοί που δεν προσλαμβάνουν με την τροφή τους αρκετή βιταμίνη D και ασβέστιο.
  • Αυτοί που έχουν χαμηλή τεστοστερόνη στο αίμα λόγω υπογοναδισμού ή λόγω υπερπρολακτιναιμίας ή λόγω αντιανδρογόνου θεραπείας για καρκίνο του προστάτη.
  • Αυτοί που έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης D.
  • Αυτοί που έχουν υπερασβεστιαιμία ή υπερασβαστιουρία λόγω υπερπαραθυροειδισμού (υψηλή παραθορμόνη στο αίμα).
  • Αυτοί που έχουν υπερθυρεοειδισμό.
  • Αυτοί που έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, κίρρωση ήπατος, κοιλιοκάκη, καρκίνο.
  • Αυτοί που είναι υπο χρόνια αγωγή με κορτιζόνη ή πρεδνιζόνη ( για πάνω από τρεις μήνες ) - οστεοπόρωση από γλυκοκορτικοειδή.

Αν ο γιατρός σας υποπτεύετε ότι έχετε οστεοπόρωση, θα πρέπει να παραγγείλει να κάνετε μέτρηση οστικής πυκνότητας με τομογραφία DEXA. Η οστική πυκνότητα μπορεί αν μετρηθεί στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης ή στο ισχίο. Το αποτέλεσμα της μέτρησης λέγεται T score. Αν το T score είναι κάτω από -2,5 έχετε οστεοπόρωση. Αν είναι μεταξύ -2,5 και -1 εχετε οστεοπενία. Αν είναι πάνω από -1 δεν έχετε οστεοπόρωση. Μέτρηση οστικής πυκνότητας μπορεί να χρειασθεί να γίνει ξανά μετά πάο 2 έτη, ανάλογα με το αποτέλεσμα της προηγούμενης καιαν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου.Μέτρηση στην σπονδυλική στήλη καλο να μη γίνεται σε ηλικωμενους άνδρες, γιατί δεν είναι αξιόπιστη.

Επίσης, είναι σημαντικό να γίνει έλεγχος για πιθανά σπονδυλικά κατάγματα, γιατί αν έχετε σπονδυλικά κατάγματα είναι κινδυνεύετε να πάθετε και άλλα. Επιπλέον, ο γιατρός σας θα μετρήσει με εξετάσεις αίματος το ασβέστιο, την παραθορμόνη και τη βιταμίνη D στο αίμα σας και αν χρειασθεί θα γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος ή ούρων για να διαπιστωθεί αν υπάρχει διαταραχή του μεταβολισμού των οστών.

Μέτρηση οστικής πυκνότητας θα έπρεπε να κάνουν όλοι οι άνδρες πάνω από 70 έτη ηλικία και οι άνδρες πάνω από 50 έτη με κάποιον από τους παραπάνω παράγοντες κινδύνου.

Ο ενδοκρινολόγος με βάση το ιστορικό που θα πάρει από εσάς και τη μέτρηση οστικής πυκνότητας θα υπολογίσει τον κίνδυνο κατάγματος που έχετε και θα εκτιμήσει αν πρέπει να πάρετε θεραπεία. Γενικά, θεραπεία χρειάζονται οι άνδρες:

  • που έχουν T score σε μέτρηση οστικής πυκνότητας κάτω από -2,5.
  • που έχουν T score μεταξύ -1 και -2,5 αλλά έχουν υψηλόκίνδυνο κατάγματος.
  • που έχουν ήδη πάθει κάταγμα στη σπονδυλική στήλη ή στο ισχίο χωρίς εμφανές ατύχημα ή με ελάχιστο τραυματισμό.
  • που είναι σε χρόνια θεραπεία με γλυκοκρτικοείδή (κορτιζόνη) ή σε θεραπεία με αντιανδρογόνα για καρκίνο του προστάτη και έχουν και άλλους παράγοντες κινδύνου ή υψηλό κίνδυνο κατάγματος.

Ο γιατρός σας έχει τώρα πια πολλές θεραπευτικές επιλογές για την οστεοπόρωση και μπορεί να επιλέξει με βάση το ιστορικό σας, τον κίνδυνο κατάγματος που έχετε, το κόστος και τις παρενέργειες του φαρμάκου. Ο γιατρός σας θα επιλέξει ανάμεσα στα εξής:

  • Διφωσφονικά (η αλεδρονάτη και η ριδεδρονάτη που λαμβάνονται από το στόμα ως χάπια κάθε μέρα ή μία φορά την εβδομάδα και το ζολεδρονικό οξύ που χορηγείται ενδοφλέβια μία φορά το έτος). Είναι φάρμακα που μειώνουν το ρυθμό διάσπασης και απώλειας του οστού.
  • Η τεριπερατίδη που χορηγείται ως υποδόρια ένεση κάθε μέρα και αυξάνει το σχηματισμό νέου οστού.
  • Το denosumab που χορηγείται ως υποδόρια ένεση εφάπαξ και ενδείκνυται για τους άνδρες υπό αντιανδρογόνο θεραπεία για καρκίνο του προστάτη. Αυτοί οι άνδρες μπορεί να ευεργετηθούν και από θεραπεία με τετσοστερόνη αν έχουν πραγματικά ανεπάρκεια ανδρογόνων.

Για την πρόληψη και τη θεραπεία της οστοπόρωσης είναι επίσης απαραίτητες αλλάγες στο τρόπο ζωής σας:

  • Διακοπή καπνίσματος.
  • Περιορισμός του αλκοόλ (όχι πάνω από δύο ποτήρια κρασί την εβδομάδα).
  • Άσκηση 3-4 φορές την εβδομάδα για τουλάχιστον 30 λεπτά (περπάτημα, τρέξιμο, άσκηση με αντιστάσεις-βάρη).

Επίσης είναι απαραίτητη η λήψη ασβεστίου και βιταμίνης D:

  • Επαρκής πρόσληψη ασβεστίου με την τρόφη σας (1000 - 1200 mg / μέρα ). Το ασβέστιο βρίσκεται στα γαλακτομικά (γάλα, τυρί, γαιούρτι). Αν χρειασθεί ο ενδοκρινολόγος θα σας συστήσει συμπλήρωμα διατροφής με ασβέστιο.
  • Αν έχετε ανεπάρκεια βιταμίνης D ( χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα, δηλ. κάτω από 20 ng/dl ) ο ενδοκρινολόγος θα σας συνταγογραφήσει συμπλήρωμα βιταμίνης D ( 1000 - 2000 διεθνείς μονάδες / ημέρα ).

 Αν νομίζετε ότι έχετε οστοπόρωση ή αν έχετε κάποιο παράγοντα κινδύνου για οστεοπόρωση ή αν έχετε πάθει κάταγμα χωρίς εμφανές ατύχημα ( έχετε κύφωση, μικρό ή μέτριο πόνο στη σπονδυλική στήλη και περιορισμό της δραστηριότητας σας ) μιλήστε με έναν ενδοκρινολόγο. Θα εκτιμήσει τον κίνδυνο κατάματος που έχετε και θα σας συστήσει τον καλύτερο τρόπο πρόληψης και θεραπείας. Ακολουθήστε τις οδηγίες του, να κάνετε τακτικό έλεγχο και να λαμβάνετε σωστά τα φάρμακα σας.

Μάρτιος 2nd, 2013

ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ: Συγγενής Υποθυρεοειδισμός


Ο συγγενής υποθυρεοειδισμός είναι η κατάσταση στην οποία το νεογέννητο μωρό δεν μπορεί να παράγει αρκετές θυρεοειδικές ορμόνες. Αυτό σημαίνει ότι το μωρό έχει γεννηθεί χωρίς θυρεοειδή αδένα ή με ανενεργό θυρεοειδή. Αν η κατάσταση δεν βρεθεί και δεν θεραπευτεί έγκαιρα, το παιδί θα έχει νοητική καθυστέρηση και διακοπή της ανάπτυξης του. Αν βέβαια διαγνωσθεί και θεραπευτεί έγκαιρα, όλα αυτά τα προβλήματα θα προληφθούν και δεν θα συμβούν. Αυτή η κατασταση είναι σχεδόν πάντα μόνιμη και το παιδί σας θα χρειάζεται θεραπεία για όλη του τη ζωή.

Χωρίς θυρεοειδικές ορμόνες ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα του μωρού σας δεν αναπτύσσονται φυσιολογικά. Οι θυρεοειδικές ορμόνες βοηθούν και την καρδιά, τους μυς και άλλα όργανα να λειτουργούν σωστά και ρυθμίζουν πως το σώμα χρησιμοποιεί και αποθηκεύει ενέργεια. Ο θυρεοειδής αδένα ς παράγει δύο ορμόνες, την Τ4 (θυροξίνη) και την Τ3 (τριιωδοθυρονίνη).

 Οι πιο συχνές αιτίες του συγγενούς υποθυρεοειδισμού είναι:
  • Απουσία του θυρεοειδούς
  • Έκτοπος θυρεοειδής (δηλ. θυρεοειδής που δεν βρίσκεται στη θέση που θα έπρεπε να βρίσκεται, στο λαιμό κάτω από το λάρυγγα)
  • Υποπλαστικός θυρεοειδής (δηλ. θυρεοειδής που δεν αναπτύχθηκε σωστά)

Οι παραπάνω διαταραχές δεν κληρονομούνται από τους γονείς. Μία άλλη πιθανή αιτία που κληρονομείται είναι η διαταραχή της παραγωγής των θυρεοειδικών ορμονών. Μία σπάνια αιτία είναι προβλήματα στην υπόφυση (αδένας που βρίσκεται μέσα στο κρανίο, κάτω από τον εγκέφαλο), που παράγει την TSH και κάνει το θυρεοειδιή να παράγει τις θυρεοειδικές ορμόνες. Πιο σπάνια, ο συγγενής υποθυρεοειδισμός οφείλεται σε θυρεοειδική πάθηση της μητέρας ή σε φάρμακα που λαμβάνει η μητέρα στην εγκυμοσύνη.

Πολλά μωρά με συγγενή υποθυρεοειδισμό φαίνονται φυσιολογικά στη γέννηση ήγια αρκετούς μήνες μετά τη γέννα. Άλλα, όμως, μπορεί να έχουν τα εξής συμπτώματα και σημεία:
  • Ίκτερο (κιτρινωπό δέρμα και μάτια)
  • Δυσκοιλιότητα
  • Μειωμένο μυικό τόνο
  • Τραχύ κλάμα
  • Νωθρότητα
  • Πρόβλημα στη σίτιση
  • Παχιά και μεγάλη γλώσσα
  • Πρησμένο πρόσωπο και κοιλιά
  • Μεγάλα μαλακά σημεία στο κρανίο
Η ανεπάρκεια των θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να συμβεί και σε μεγαλύτερα μωρά ή μικρά παιδιά, ακόμη κι αν τα αποτελέσματα των εξετάσεων ήταν φυσιολογικά στη γέννηση. Αν το παιδί σας δείξει συμπτώματα και σημεία υποθυρεοειδισμού, επικοινωνήστε αμέσως με το γιατρό σας.

Πως γίνεται η διάγνωση του συγγενούς υποθυρεοειδισμού; Είναι μέρος καθιερωμένου ελέγχου τα περισσότερα νεογέννητα μωρά να εξετάζονται λίγες μέρες μετά τη γέννηση τους. Αυτές οι εξετάσεις βρίσκουν σχεδόν όλες  τις περιπτώσεις συγγενούς υποθυρεοειδισμού. Γίνεται μέτρηση της TSH (θυρεοειδοτρόπος ορμόνη), μία ορμόνη που παράγεται στην υπόφυση και κάνει το θυρεοειδή να παράγει θυρεοειδικές ορμόνες. Αν βρεθεί ψηλή η TSH, αυτό είναι ενδεικτικό συγγενούς υποθυρεοειδισμού. Θα πρέπει να μετρηθεί και η τιμή της Τ4 η οποία αναμένεται να είναι χαμηλή. Ο γιατρός σας μπορεί να κάνει και υπέρηχο ή σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς  για να μελετήσει το μέγεθος και τη θέση του θυρεοειδούς ή για τον βρει αν λείπει απο τη φυσιολογική του θέση.

Πως θεραπεύεται ο συγγενής υποθυρεοειδισμός; Κάθε μέρα θα πρέπει να δίνετε στο μωρό σας μία συνθετική μορφή της θυρεοειδικής ορμόνης για να αναπληρώσετε την ορμόνη που λείπει. Το χάπι που περιέχει την ορμόνη, το διαλύετε σε λίγο νερό, μητρικό γάλα ή φόρμουλα και θα το δώσετε στο στόμα του μωρού σας με μία σύριγγα. Η θεραπεία αρχίζει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα μετά τον τοκετό. Το πιο πιθανό είναι το παιδί σας να χρειάζεται να λαμβάνει τη θυρεοειδική ορμόνη για όλη του τη ζωή. Θα πρέπει να κάνετε τακτικά στο παιδί σας εξετάσεις για να ελέγχετε τα επίπεδα των ορμονών του, καθώς και ένα μήνα μετά από κάθε αλλαγή δόσης, να μιλάτε με το γιατρό σας, ο οποίος θα ρυθμίζει τη δόση ώστε το παιδί σας να λαμβάνει πάντα την σωστή ποσότητα της ορμόνης. Ο γιατρός σας θα ελέγχει την ανάπτυξη του σώματος και του εγκεφάλου του παιδιού σας.

Αν το μωρό σας έχει συγγενή υποθυρεοειδισμό, να δείτε έναν ενδοκρινολόγο για παιδιά, να καταλάβετε καλά πως και πότε θα δίνετε το φάρμακο στο παιδί σας, να μάθετε ποια φαγητά και ιχνοστοιχεία μειώνουν την απορρόφηση της ορμόνης από το σώμα του (η σόγια, ο σίδηρος, το ασβέστιο και οι ίνες). Να θυμάστε πάντα ότι η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να προλάβουν όλα τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει ο συγγενής υποθυρεοειδισμός.

Φεβρουάριος 24th, 2013

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece License.
Κατασκευή ιστοσελίδων | i-magic Web Media Studio Κατασκευή ιστοσελίδων i-magic