ΔΙΑΒΗΤΗΣ & ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ: Οι ορμόνες και η καρδιά σας

ΔΙΑΒΗΤΗΣ & ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ: Οι ορμόνες και η καρδιά σας


Ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος είναι η πιθανότητα που έχει ο κάθε άνθρωπος να πάθει βλάβη στην καρδιά του και στα αγγεία του όταν έχει έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου.  Οι παράγοντες κινδύνου είναι η παχυσαρκία, η υψηλή LDL χοληστερόλη («κακή» χοληστερόλη), τα ψηλά τριγλυκερίδια, η χαμηλή HDL χοληστερόλη («καλή» χοληστερόλη), η υψηλή πίεση και η αντίσταση στην ινσουλίνη. Καθένας από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου είναι επικίνδυνος από μόνος του αλλά όταν υπάρχουν πολλοί παράγοντες σε κάποιον άνθρωπο αυξάνει πολύ ο κίνδυνος για έμφραγμα και εγκεφαλικό. Η συνύπαρξη των παραγόντων κινδύνου ονομάζονται και μεταβολικό σύνδρομο ή σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη.

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

  • Η παχυσαρκία. Αυξημένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο έχουν οι άνδρες με περίμετρο μέσης πάνω από 102 εκατοστά και οι γυναίκες με περίμετρο μέσης πάνω από 88 εκατοστά. Ο φυσιολογικός δείκτης μάζας σώματος στους ανθρώπους που υπολογίζεται με βάση το βάρος και το ύψος είναι μεταξύ 18 και 25.
  • Η ψηλή LDL («κακή») χοληστερόλη η οποία πρέπει να είναι κάτω από 70 mg/dl. Όταν είναι πάνω από 100 αυξάνει ο κίνδυνος.
  • Η χαμηλή HDL («καλή») χοληστερόλη. Ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος αυξάνει όταν είναι κάτω από 40 mg/dl στους άνδρες και κάτω από 50 στις γυναίκες.
  • Τα ψηλά τριγλυκερίδια. Ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος αυξάνει όταν τα τριγλυλερίδια στο αίμα σας είναι πάνω από 150 mg/dl.
  • Η ψηλή αρτηριακή πίεση, Η φυσιολογική συστολική πίεση είναι κάτω από 120 και η φυσιολογική διαστολική πίεση κάτω από 80 mm υδραργύρου. Ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος αυξάνει όταν η συστολική πίεση είναι πάνω από 130 και η διαστολική πάνω από 85.
  • Το ψηλό σάκχαρο (γλυκόζη) νηστείας. Το φυσιολογικό σάκχαρο μετά από 8 ώρες χωρίς φαγητό (νηστείας) είναι μεταξύ 70 και 100 mg/dl. Ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος αυξάνει όταν το σάκχαρο νηστείας είναι πάνω από 110 mg/dl ή όταν έχει ήδη διαγνωσθεί διαβήτης τύπου 2.

Ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε ανθρώπους που είναι παχύσαρκοι. Οι παχύσαρκοι κινδυνεύουν περισσότερο να πάθουν καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό, διαβήτη τύπου 2 γιατί το βάρος επηρεάζει τον τρόπο δράσης της ινσουλίνης στο σώμα τους. Η ινσουλίνη, μία ορμόνη που παράγεται από το πάγκρεας, είναι η βασική ορμόνη που ρυθμίζει τα επίπεδα του σακχάρου, της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων στο αίμα. Όταν το βάρος σας αυξάνει, η ινσουλίνη δεν δρα αποτελεσματικά και το σώμα σας δεν ανταποκρίνεται καλά σε αυτήν. Όταν το σώμα σας γίνεται λιγότερο ευαίσθητο στην ινσουλίνη (ή περισσότερο ανθεκτικό στη ινσουλίνη), πιο πολύ σάκχαρο μένει στο αίμα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται αντίσταση στην ινσουλίνη και μπορεί να οδηγήσει σε διαβήτη. Επίσης, η ψηλή αρτηριακή πίεση είναι πιο συχνή σε ανθρώπους με αντίσταση στην ινσουλίνη. Πάντως η αντίσταση στην ινσουλίνη μερικές φορές συμβαίνει σε ανθρώπους που δεν είναι παχύσαρκοι, αλλά αυξάνει τον καρδιομεταβολικό τους κίνδυνου όπως το κάνει και στους παχύσαρκους. Οι ασθενείς με καρδιομεταβολικό κίνδυνο έχουν πολλούς παράγοντες κινδύνου ταυτόχρονα. Αν έχουν έναν παράγοντα, είναι πολύ πιθανό να έχουν και άλλους. Είναι η συνύπαρξη πολλών παραγόντων που  αυξάνει τον καρδιομεταβολικό κίνδυνο.

Πως πρέπει να αντιμετωπίζεται ο καρδιομεταβολικός κίνδυνος;

Ο στόχος της θεραπείας είναι να έχει ο ασθενής τα συνιστώμενα επίπεδα για κάθε έναν ξεχωριστά από τους παράγοντες κινδύνου. Το πρώτο βήμα για την μείωση του βάρους στους παχύσαρκους ασθενείς είναι οι αλλαγές στη διατροφή, στην άσκηση και στη συμπεριφορά. Αν έχετε όμως και άλλα προβλήματα υγείας, όπως διαβήτη ή στεφανιαία νόσο της καρδιάς, ο γιατρός σας θα πρέπει να σας συστήσει φαρμακευτική αγωγή για να αυξήσει την καλή χοληστερόλη και/ή να χαμηλώσει το σάκχαρο, την κακή χοληστερόλη, τα τριγλυκερίδια του αίματος και την αρτηριακή  πίεση. Όλες οι θεραπείες έχουν παρενέργειες. Ο γιατρός σας θα συζητήσει μαζί σας για να βρει την πιο κατάλληλη θεραπέια για σας. Ο γιατρός σας θα συστήσει αλλαγές στον τρόπο ζωής, φάρμακα ή και τα δύο.

  • Για την απώλεια βάρους το μόνο εγκεκριμένο φάρμακο είναι η ορλιστάτη (xenical) που εμποδίζει την απορρόφηση του λίπους. Αν η διατροφή, η άσκηση και τα φάρμακα αποτύχουν, η βαριατρική χειρουργική μπορεί να είναι λύση.
  • Για την ελάττωση της ολικής και της LDL  χοληστερόλης μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι στατίνες που μειώνουν την παραγωγή τους. Οι στατίνες που συνταγογραφούνται περισσότερο είναι η σιμβαστατίνη [Lepur και γενόσημα], η ατορβαστατίνη [Lipitor και γενόσημα] και η ροσουβαστατίνη [Crestor]. Η εζετιμίδη [ezetrol] μειώνει την απορρόφηση της χοληστερόλης. Για τη μείωση των τριγλυκεριδίων και την αύξηση της HDL χοληστερόλης χρησιμοποιούνται οι φιμπράτες και η νιασίνη.
  • Για την ελάττωση της πίεσης υπάρχουν δεκάδες φάρμακα πολλών διαφορετικών κατηγοριών.
  • Για την ελάττωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και τη μείωση του σακχάρου του αίματος μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ευαισθητοποιητές της ινσουλίνης, όπως η μετφορμίνη [Glucophage και γενόσημα] και η πιογλιταζόνη [Actos].

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να υιοθετήσετε έναν υγειινό τρόπο ζωής. Προσπαθήστε να μην είστε υπέρβαροι, να κάνετε άσκηση, να τρώτε υγειινά, δαικόψτε το κάπνισμα, πίνετε αλκοόλ με μέτρο. Η μείωση του βάρους μπορεί να βελτιώσει θεαματικά τηνυγεία σας.

Αν είστε υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ή νομίζετε ότι έχετε έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνους, μιλήστε στο γιατρό σας. Τα φάρμακα θα ρυθμίσουν τους παραγοντες κινδύνου και θα μειώσουν τον κίδυνο να πάθετε έμφραγμα και εγκεφαλικό.


18 Ιανουάριος, 2013

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece License.
Κατασκευή ιστοσελίδων | i-magic Web Media Studio Κατασκευή ιστοσελίδων i-magic