Παραθυρεοειδείς αδένες/ μεταβολισμός ασβεστίου: Πρωτοπαθής Υπερπαραθυρεοειδισμός

Παραθυρεοειδείς αδένες/ μεταβολισμός ασβεστίου: Πρωτοπαθής Υπερπαραθυρεοειδισμός


Τι είναι οι παραθυρεοειδείς αδένες; Τι είναι ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός;

Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι 4 αδένες που έχουν μέγεθος φακής, βρίσκονται στο λαιμό και παράγουν μία ορμόνη που ονομάζεται παραθορμόνη (PTH). Στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό (ΠΥΠ), ένας παραθυρεοειδής αδένας είναι υπερδραστήριος  και παράγει πάρα πολύ ποσότητα παραθορμόνης. Η πάρα πολύ παραθορμόνη κάνει πιο πολύ ασβέστιο να βγαίνει από τα οστά και έτσι ανεβαίνουν τα επίπεδα του ασβεστίου στο αίμα και στα ούρα πάνω από το φυσιολογικό. Με τον καιρό, αυτό μπορεί να δημιουργήσει οστεοπόρωση (αδύναμα οστά που σπάζουν εύκολα), πέτρες στα νέφρα και μείωση της λειτουργίας των  νεφρών.

Ποιες είναι οι αιτίες του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού;

Τις πιο πολλές φορές ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός (ΠΥΠ) οφείλεται σε ένα αδένωμα, όπως ονομάζεται, σε κάποιο παραθυρεοειδή αδένα, δηλ. ένα καλοήθη όγκο. Ένα αδένωμα κάνει τον αδένα να υπερλειτουργεί και να παράγει περισσότερη παραθορμόνη (PTH). Σπάνια, και οι τέσσερεις οι παραθυρεοειδείς αδένες διογκώνονται και παράγουν πολύ PTH. Μερικές φορές ο ΠΥΠ οφείλεται σε φάρμακα (θειαζιδικά διουρητικά ή λίθιο) και πολύ σπάνια οφείλεται σε γεννητική διαταραχή ή καρκίνο του παραθυρεοεειδούς αδένα. Ο ΠΥΠ είναι πιο συχνός στις γυναίκες μετά τα 50 έτη.

Πως γίνεται η διάγνωση του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού;

Η διάγνωση του ΠΥΠ γίνεται συχνά όταν βρεθούν στις εξετάσεις αίματος υψηλά επίπεδα ασβεστίου και PTH. Όταν βρεθεί ΠΥΠ, μπορούν να γίνουν περισσότερες εξετάσεις για πιθανές επιπλοκές, όπως:

  • Εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί πόσο καλά λειτουργούν τα νεφρά.
  • Μέτρηση των επιπέδων του ασβεστίου στα ούρα για να ελεγχθεί η νεφρική λειτουργία.
  • Υπέρηχο ή αξονική τομογραφία για να βρεθεί να υπάρχουν λίθοι στα νεφρά.
  • Μέτρηση της βιταμίνης D για να διαπιστωθεί αν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επηρρεάζουν τον ΠΥΠ.
  • Μέτρηση της οστικής πυκνότητας για να βρεθεί να υπάρχει οστεοπόρωση.
  • Γεννητικός έλεγχος σε μερικές περιπτώσεις για σπάνιες μορφές της κατάστασης.

Πως θεραπεύεται ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός;

Αν ο ασθενής είναι κάτω των 50 ετών, συστήνεται χειρουργική αφαίρεσητου αδενώματος ή των διογκωμένων παραθυρεοειδών αδένων, γιατί είναι πιθανό οι νέοι ασθενείς να αναπτύξουν επιπλοκές αν μείνουν χωρίς αντιμετώπιση. Χειρουργική αφαίρεση συστήνεται και στα άτομα με οστεοπόρωση ή λίθους στα νεφρά, ψηλά επίπεδα ασβεστίου (πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο) ή διαταραγμένη νεφρική λειτουργία.

Αν ο ασθενής δεν έχει συμπώματα ή επιπλοκές, ο ενδοκρινολόγος μπορεί να συστήσει συχνή παρακολούθηση αντί για επέμβαση. Πρέπει να γίνεται συχνά μέτρηση των επιπέδων ασβεστίου, έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας και μέτρηση της οστικής πυκνότητας. Ο ενδοκρινολόγος μπορεί να συνταγογραφήσει και φάρμακα, όπως:

  • Ασβεστιομιμητικά, φάρμακα που κάνουν το σώμα να παράγει λιγότερη PTH, βοηθώντας να χαμηλώσουν τα επίπεδα ασβεστίου.
  • Διφωσφονικά, φάρμακα που βοηθούν τα οστά να είναι γερά διατηρώντας το ασβέστιο μέσα στα οστά.

Η χειρουργική επέμβαση είναι πολύ επιτυχημένη σε ανθρώπους με ΠΥΠ και θεραπεύει την κατάσταση. Σε αυτούς στους οποίους δεν συστήνεται επέμβαση συχνοί έλεγχοι και φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν να ελέγχονται τα συμπτώματα και να μειώνονται οι επιπλοκές.

24 Μάρτιος, 2013

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece License.
Κατασκευή ιστοσελίδων | i-magic Web Media Studio Κατασκευή ιστοσελίδων i-magic