ΥΨΗΛΗ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΟΡΜΟΝΕΣ (ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ): Ο Πρωτοπαθής Αλδοστερονισμός

ΥΨΗΛΗ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΟΡΜΟΝΕΣ (ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ): Ο Πρωτοπαθής Αλδοστερονισμός


Τι είναι ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός (ΠΑ);

Ο πρωτοπαθής αλδοστερονισμός (ΠΑ) είναι μια κατάσταση που  παρουσιάζεται όταν ένα ή και τα δύο επινεφρίδια σας (μικροί αδένες που βρίσκονται πάνω από τα νεφρά) παράγουν μεγάλη ποσότητα από μια ορμόνη που λέγεται αλδοστερόνη. Τα υψηλά επίπεδα αλδοστερόνης κάνουν το σώμα σας να κατακρατεί νάτριο (αλάτι) και να χάνει κάλιο. Η κατακράτηση νατρίου προκαλεί αύξηση των υγρών στο σώμα σας που μπορεί να αυξήσει την αρτηριακη πίεση.

Ο ΠΑ συμβαίνει περίπου στο 10% των ασθενών με ψηλή αρτηριακή πίεση (ένας στους δέκα). Ο ΠΑ είναι πιο συχνός σε ανθρώπους με σοβαρή,ψηλή, μη ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση. Οι άνθρωποι με ΠΑ έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν καρδιοπάθεια και εγκεφαλικό από αυτούς με την ίδια ψηλή αρτηριακή πίεση που δεν έχουν ΠΑ. Γι΄αυτό το λόγο είναι πολύ να σημαντικό να γίνεται διάγνωση και να θεραπεύεται ο ΠΑ.

Οι γιατροί πρέπει να ελέγχουν για πρωτοπαθή αλδοστερονισμό τους ασθενείς που είναι υψηλού κινδύνου για να παρουσιάσουν ΠΑ. Οι ασθενείς υψηλού κινδύνου για ΠΑ είναι οι εξής:

  • Ασθενείς με μέτρια, σοβαρή και/ή ανθεκτική ψηλή αρτηριακή πίεση (ανθεκτική σημαίνει ότι τρια φάρμακα χορηγούμενα ταυτόχρονα δεν πετυχαίνουν να φέρουν την πίεση στα φυσιογικά όρια).
  • Ασθενείς με ψηλή αρτηριακή πίεση και χαμηλό κάλιο στο αίμα (υποκαλιαιμία).
  • Ασθενείς με ψηλή αρτηριακή πίεση και όγκο στα επινεφρίδια (ο οποίος μπορεί να βρεθεί σε αξονική ή μαγνητική τομογραφία που γίνεται για κάποιο άλλο λόγο).
  • Ασθενείς με ψηλή αρτηριακή πίεση και νεαρή ηλικία.
  • Ασθενείς με ιστορικό εγκεφαλικού στην οικογένεια τους.
  • Ασθενείς με ψηλή αρτηριακή πίεση και κάποιο μέλος της οικογένειας τους με ΠΑ.

Πως γίνεται η διάγνωση του πρωτοπαθούς αλδοστερονισμού;

Για τη διάγνωση του ΠΑ χρησιμοποιείται ο λόγος αλδοστερόνης/ρενίνης (ARR) για να βρεθούν ποιοι ασθενείς υψηλού κινδύνου έχουν ΠΑ. Για να υπολογίσει το ARR ο γιατρός σας θα μετρήσει στο αίμα σας τα επίπεδα της αλδοστερόνης και της ρενίνης. Η ρενίνη είναι μία ορμόνη που παράγεται από τα νεφρά και βοηθάει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Διάγνωση ΠΑ γίνεται όταν βρεθούν στο αίμα σας ψηλά τα επίπεδα της αλδοστερόνης και χαμηλά τα επίπεδα της ρενίνης. Αν ο γιατρός σας από το λόγο ARR πο θα υπολογίσει, υποψιάζεται ΠΑ θα κάνει και άλλες εξετάσεις και δοκιμασίες για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Αν η διάγνωση του ΠΑ επιβεβαιωθεί, θα πρέπει να γίνουν και άλλες εξετάσεις για να βρεθεί αν η αιτία της μεγάλης ποσότητας αλδοστερόνης στο αίμα είναι ένας καλοήθης όγκος ενός επινεφριδίου ή αν και τα δύο επινεφρίδια υπερλειτουργούν. Αρχικά γίνεται μια αξονική τομογραφία επινεφριδίων για να βρεθεί αν υπάρχει καλοήθης όγκος στα επινεφρίδια. Μπορεί όμως η αξονική τομογραφία να μην βρει την αιτία της υπερπαραγωγής της αλδοστερόνης. Τότε μπορεί να χρειασθεί να γίνει φλεβικός καθετηριασμός των επινεφριδίων, δηλ. να μετρηθούν τα επίπεδα της αλδοστερόνης σε δείγματα αίματος που θα ληφθούν από κάθε επινεφρίδιο με ένα φλεβικό καθετήρα που θα εισαχθεί σε μία φλέβα από τη βουβωνική περιοχή. Αν τα επίπεδα της αλδοστερόνης βρεθούν ψηλά στο ένα επινεφρίδιο και όχι στο άλλο, αυτό είναι ενδεικτικό καλοήθους όγκου στο ένα επινεφρίδιο. Αν τα επίπεδα αλδοστερόνης βρεθού ψηλά και  στα δύο επινεφρίδια, αυτό είναι ενδεικτικό υπερλειτουργίας και των δύο αδένων.

Πως θεραπεύεται ο ΠΑ;

Η θεραπεία του ΠΑ εξαρτάται από την αιτία που τον προκαλεί. Η αιτία συνήθως είναι ένας καλοήθης όγκος στο ένα από τα δύο επινεφρίδια (αδένωμα που εκκρίνει αλδοστερόνη) ή η υπερπλασία στο ένα ή και στα δύο επινεφρίδια. Πολύ σπάνια, η αιτία του ΠΑ είναι μια γεννητική κληρονομούμενη κατάσταση, ο αλδοστερονισμός από γλυκοκορτικοειδή.

Αν η αιτία της υπερπαραγωγής της αλδοστερόνης είναι ένα αδένωμα σε ένα από τα δύο επινεφρίδια, αυτό μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά. Η επέμβαση μπορεί να λύσει οριστικά  το πρόβλημα της ψηλής αρτηριακής πίεσης και του χαμηλού καλίου. Μερικοί άνθρωποι συνεχίζουν να έχουν ψηλή, αλλά όχι σοβαρή αρτηριακή πίεση, η οποία μπορεί να αντιμετωστεί με φάρμακα.

Αν και τα δύο επινεφρίδια υπερλειτουργούν, η συνυστώμενη θεραπεία είναι φαρμακευτική, με φάρμακα που λέγονται ανταγωνιστές του υποδοχέα των αλατοκορτικοειδών, όπως η σπειρινολακτόνη (ALDACTONE). Αυτοί οι ανταγωνιστές εμποδίζουν τη δράση της αλδοστερόνης στο σώμα σας. Η θεραπεία αυτή είναι καλή εναλλακτική λύση και για τους ανθρώπους με πρόβλημα μόνο στο ένα επινεφρίδιο που δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να υποβληθούν σε επέμβαση.

Για τους λίγους ασθενείς με αλδοστερονισμό από γλυκοκορτικοειδή, η θεραπεία είναι μικρές δόσεις από ένα γλυκοκορτικοειδές (δεξαμεθαζόνη ή πρεδνιζόνη) που μπορούν να ομαλοποιήσουν την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα καλίου στο αίμα.

Ο/η ασθενής με πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό πρέπει να κάνει όλες τις απαραίτητες αλλαγές στον τρόπο ζωής του για να κάνει πιο αποτελεσματική τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης: μείωση της ποσότητας του αλατιού στη διατροφή, πιο πολλά λαχανικά και φρούτα, σιτηρά ολικής άλεσης και γαλακτοκομικά προιόντα με χαμηλά λιπαρά , τακτική σωματική άσκηση και διακοπή του καπνίσματος, περιορισμός του αλκοόλ και της καφείνης. Όλα αυτά θα βοηθήσουν στη μείωση του σωματικού βάρους, στην καλύτερη ρύθμιση της υψηλής πίεσης και στην καλύτερη λειτουργια της καρδιάς και θα κάνουν πιο αποτελεσματική τη θεραπεία για την υψηλή αρτηριακή πίεση.

 

 

27 Δεκέμβριος, 2013

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece License.
Κατασκευή ιστοσελίδων | i-magic Web Media Studio Κατασκευή ιστοσελίδων i-magic